Vaarppu logo
கவிதை இதயங்களின் துடிப்பு  
  இதழ் :: தை 07, 2017
இன்றுவரை :: 678 கவிஞர்கள் , 2869 கவிதைகள்
வாசல் கவிஞர்கள் கவிதைகள் விமர்சனங்கள் நேர்காணல்கள் கட்டுரைகள்
படமும் வரிகளும்

picture
 
மரணம் தின்ற நட்பு-கிருஷ்ணா
சிந்தனை கிழிக்கும் பேனா-சத்யானந்தன்
சிந்தனை கிழிக்கும் பேனா-ந.சுரேஷ், ஈரோடு
சிந்தனை கிழிக்கும் பேனா-செல்வி. பாரதி பாக்கியம், தேனி, தமிழ்நாடு
பிறப்பு-செல்வி
இழப்பு-செல்வி. ஜெபமாலை மரியண்ணன், தமிழ்நாடு
துரோகம்red point
சிந்தனை கிழிக்கும் பேனாred point
இழப்புred point
தனிமைred point
பேய்களும், பில்லி சூனியங்களும்red point
பெண்ணின் மனதை...red point
கார்த்திகை red point
சுதந்திர இந்தியாred point
தாஜ்மகால்red point
மாயமான 2012red point
எழுதுங்கள் உங்கள் வரிகளை...red point
மரணம் தின்ற நட்புred point
உன் அழகில் தொலையும் நான்red point
மாறாத வடுக்கள்..red point
மீண்டும் துளிர்க்கும் மரங்கள்red point
...மேலும்
இப்பகுதியில் யுனிகோட் எழுத்துருவில் உங்கள் வரிகளை பதிவு செய்யுங்கள்

யுனிக்கோட் எருத்துரு தொடர்பான உதவிக்கு
Thamizha
Puthuvai
Ponku Tamil
 
போதும்...போதும்...போதும்
போரின் சுழல் கரம்
தினம் தினம் என்னை
சப்பித் துப்பி
சிதிலமாக்கியபடிக்கு.

உன் ஆதிக்க கொடுவாள்
என்னை ஒன்றும் செய்து விடப்போவதில்லை.
என்னை நானே எனக்குள் இழுத்து
ஒற்றைப்புள்ளி என.
இப்பிரபஞ்சம் எங்கும்.
____________

நளாயினி
சுவிஸ்.
31-03-2007
அன்று, நாம் இருவரும்
வெவ்வேறு வீடுகளிலிருந்தோம்

தனிமையில் இருந்தும்
உன் நினைவுகள்
இனிமை சேர்த்தன.

இன்று, இருவரும் ஒரே வீட்டில்
இனிமை சேர்க்க
இரு குழந்தைகள்வேறு.
இருந்தும்
இதயம் மட்டும் தனிமையில்

அருகில் இருந்தும்
உன் நினைவுகள்
வெறுமையே சேர்க்கின்றன

செல்பேசிக்கே தாரைவார்த்துவிட்ட
உன் செவிகளை
எனக்குத் தரமறுக்கிறாய்

இணையத்தை விடுத்து
உன் விழிகள்
எனைக்காண மறக்கின்றன

பெரிதாக நமக்குளளே
பிரச்சினைகள் ஏதுமின்றி
எப்படித் தோன்றியதிப் பிளவு?

அரிதாய்க் கிடைக்கும் தனிமையிலும்
பேசுவதறகு என்ன இருக்கிறது என்று
சட்டையை மாட்டிக்கொண்டு
கிளம்பிவிடும் உனக்கு
எப்போது கேட்கும் என்
தனிமையின் ஓலம்.

-பெதும்பை
அன்பே ...
என் மொழிகள்
காதுக்குள் விழாமல்
இரு கைகளால்
தடுத்துக் கொள்.

செவ்வானத்தின்
சாட்சியாய்
சத்தியம் செய்
என் நினைவுகளை
நீ சுமக்கவில்லை என...
நான் திரும்பி விடுகிறேன்
உன் நினைவுகளோடு...

முருகன் சுப்பராயன்
மும்பை
போதும்.. போதும்.. போதும்..!
---------------------------
போதும் போதுமிந்த இனவழிப்பு
பொல்லாத உலகினிலே
சொல்லாத நீதியென்றால்
சிங்களத்தால் அழகின்ற
எம்மினத்து அவலமன்றோ !
போதும் போதுமிந்தப்
பொல்லாத பெரும் கொடுமை
நில்லாதா என்று சொல்லி
நெருப்பான தமிழகமே
நிலையற்ற எம் வாழவில்
நீதியை நிலை நாட்ட
உலைக் களத்து நெருப்பாகி
ஊரூராய்ப் பொங்கிவரக்
கார்மேகம் போல் எங்கள்
ஊர் சூழ்ந்த போர் விலகும்
உண்மையது அரங்கேறும் !
போதும் போதுமிந்தப்
பொல்லாத பட்டினிச் சா
நாங்கள் இருக்கின்றோம்
என்ற தாய் தமிழகத்தால்
நெஞ்சமது குளிர்கிறது
நிம்மதியான தொரு
நல் வாழ்வு மலருமென்ற
புது நம்பிக்கை ஒளிர்கிறது
எம் அண்ணனாம் தமிழகத்துப்
பொங்கியெழும் அலைகண்டு
அடுக்களையில் நிற்பது போல்
ஐயா மகிந்தர் நிலை !
பொய்யாகிப் போகாதா
இவையெல்லாம் என்றவரோ
துள்ளி விழுந்தெழுந்து
தமிழகத்தைத் திட்டித்
தீர்த்து அழுகின்றார்
திரண்டார் தமிழரென்று
உருண்டு புரள வைத்த
எங்களுயிர்த் தமிழகமே
உங்கள் திசை நோக்கி
கரங்களைக் குவித்தோம் நாம் !
போதும் போதும் என்று
சிங்களவன் படைகளது
சிதறிச் சிதைந்து
அலறி அடித்தவன்
ஓடுகின்ற காலம் வரை
உலகத் தமிழர்கள்
போதும் போதுமெனச்
சொல்லுகின்ற காலம் வரை
தாய்த் தமிழகமோ
இனி என்றும் ஓயாது !

இவ்வண்ணம்
மா.பாஸ்கரன்
லண்டவ்
யேர்மனி
17.10.2008
அதைப் பற்றிய பயம்
இருந்தது இல்லை
பெரிசா எனக்குப் பட்டது.
எதையும் சொல்லக் கேக்கிறதை விட
பட்டுத் தெரிஞ்சிக்கணும்னு
சொல்லுகிற தாத்தா
எப்பவும் நெனப்புல.

என்னிலிருந்து
கரைந்து போகிற
உயிர்ப்புக்காக வருத்தப்பட்டதில்ல
நெனச்சும் பார்த்தது இல்ல.

புத்தகத் தூசியும்
தட்டினாத்தான் உதிரணுங்கிற
நெனப்ப மீறி
ஒவ்வொரு முறையும்
அது தானே நிகழுது.

கிழிஞ்சது
கிழியாதது எல்லாம்
என் பகுதியில் பத்திரமாய்
தாத்தாவையும்
மிஞ்சிட்டன்னு சொல்லுகிற
அவ பார்வை
எனக்குள்ள அரிக்கிது.

வயசானவங்க
குழந்தைக்குச் சமம்

எதிர்த்த வீட்டு லட்சுமி பாட்டி
எப்பவும் குழந்தைதான்ற
பாப்பம்மாவின் பூசணி வாயில்
கைகால்களை நீட்டி
அருவருப்பாய் நெளியும் அது.

அனுமதியினைத் தாங்கி
அடையாளமிடப்பட்ட பொருட்களுள்
ஒன்றாய் அதுவும்.

வரவை நோக்கிய இருப்பு
முழுமை அல்ல
இரண்டன் கலப்பே முழுமை
அதுவா இதுவா
எளிதில் வசப்படாத கருத்து
எப்பொழுதாவது
அலைக்கழிக்கிறது.

இருப்பை அந்நியமாக்கும்
உரு தரும் முழுமையில்
விலகி நிற்க இயலாது
எதன் சார்பிலும்
யாருக்காகவும்
இழப்பதற்குமில்லை.

அது என்னுடையது
ஒவ்வொரு முறையும் தானே நிகழும்


ப. குணசுந்தரி தர்மலிங்கம்
போதும்.. போதும்.. போதும்..!

தன் நிலை மறந்து

பிறரை பொல்லாங்கு

சொல்லுவோரின்

வார்த்தைகள்.......

முகத்திற்கு முன்

தேனொழுகும் வார்த்தைகள்

முதுகுக்குப் பின்

கேட்கக் கூசும் சொற்கள் ........

தனக்குத் தான்

பேசும் அதிகாரம்

என்ற ஆணவத்தில்

வளைந்தாடும் நாக்கின்

விஷக் கணைகள்......

இவையனைத்தையும் கேட்டு

காதும் தான் அலறிற்று -

போதும்.....போதும்.....போதும்........

வார்த்தைகளைக் கொட்டிவிடுவது

என்னவோ - சுலபம் தான் !!!

ஆனால் - அதனை

அள்ளுவதென்பது ????

- பி.தமிழ் முகில்


எழுதுங்கள் உங்கள் வரிகளை
*பெயர்  
*மினன்ஞசல்  
*நாடு  
*கவிதை  
   


தமிழில் எழுதுவதற்கு... [pop-up window will open]

 
 
© 1998 - 2017 vaarppu.com - a magazine for Tamil poems.   powered by
யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர்