தொலைதூரத்துப் பயணங்கள்
எப்போதும்
மனதிற்கு
கிளர்ச்சியைத் தருபவை
நேரே காணவிருக்கும்
மனிதர்களின்
அன்பின் நினைவுகளுக்கு
பெருந்தெருக்களைத் தாண்டி
விரியும்
நதிகளும் பெருங்காடுகளும்
சுவை சேர்க்கும்
'இரட்சிக்கும்' அமெரிக்காவும்
இந்தியச் சினிமாவும்
இல்லாமல் எந்தப் பயணமும்
நிறைவேறியதாய்
நினைவினில்லை
அயல்வீட்டுக்காரி
வேற்றினக்காரனோடு ஓடிய விந்தை
பையன்களோடு
பிருஷ்டம் உரசியபடி
திரியும் தமிழ்ப்பெண்களின் திமிர்
இப்படி...
இந்தமுறை
கூட பயணித்தவரின்
கதைகள் முடிவற்ற கிளைகளாக விரிய
நான் திணறினேன்
முடியும் திசையின் தொலைவு தெரியாது
வயதானவர் என்றபோதும்
விருந்தாளியாக வந்தவர்
பக்கத்து வீட்டுக்காரரின்
கதை அளந்தபோது
இப்படிப் பேசுவதென்றால்
இங்கே வரவேண்டாமென
முகத்திற்கு நேரே
முன்னெப்போதோ சொன்னது
நினைவினில் எழுந்தது
எனினும்
எதற்கும் உடனே
எதிர்வினை செய்யும்
பொறுமையற்றவன்
எனும்
அப்பாவின் முணுமுணுப்புக்களை
இந்தமுறையாவது
பொய்யாக்கும் முனைப்புடன்
நான்
செவிகளாக மட்டுமே ஆயினேன்
என் மௌனம்
பயணித்தவருக்கு
உற்சாகம் தந்திருக்கக்கூடும்
தான் கொடுத்த
பெரும் கடனையும்
மீளப்பெற முடியாத
இயலாமையையும்
இனி ஒரு வாழ்வு
இயல்பாய் அமைதல் கடினமெனவும்
துயரத்தை விரித்தார்
பெரும் நாவலைப்போல
'கடன் வாங்கியவன்
மூன்றாவதும் பெத்துப்போட்டு
இலங்கைக்கும்
சுற்றப்போய்விட்டான்
நான்
காசில்லாது உழலும் பிச்சைகாரன்
ஒரு டொலர் கோப்பிகுடிக்கக்கூட
எத்தனை முறை யோசிக்கவேண்டும்
எங்கிருந்தாலும்
அவன் உருப்பப்படமாட்டான்'
கவலை சாபமாய் விகசித்தது
இளைப்பாற நின்ற
ஓர் கோப்பிக்கடையில்
நாமெல்லாம பலவீனர்கள்தான்
எப்போதாவது சறுக்கிவிழுபவர்கள்தான்
என்று சமாளித்தபடி
ஏதோவெல்லாம் சொல்லி
பயணியின் சோகம் கரைக்க முயன்றேன்
செல்லவேண்டிய நிகழ்விற்கு
ஒரு மணித்தியாலயம் தாமதாய்
வந்ததைக்கூட
அசட்டை செய்யாது
விடைபெறும்போது,
'தம்பி
படிப்பு முடிந்து
இந்த நகரிற்கு
இடம்பெயர்வதாய் இருந்தால் சொல்லும்
என்ரை மூன்றாவது வீடு
இங்கை சும்மாதான் கிடக்கு
வாடகைக்கு வந்து குடியமரலாம்'
என்னைப் பார்த்துச் சிரித்தது
எனது சுயம்.
இளங்கோ
2003.06.09
- இளங்கோ
பிரசுரிக்கப்பட்ட திகதி: 1998-01-01